کلاهبرداری

عبارت است از تحصیل مال غیر با توسل به مانورهای متقلبانه . در کلاهبرداری حتما” باید مال غیر منقول تحصیل شود. پس اگر شخصی مال خویش را ببرد ، عمل او کلاهبرداری نیست.

برای تحقق کلاهبرداری اولا” وسیله متقلبانه باید علت غایی و نهایی تحصیل مال باشد ، ثانیا” اقدامات و وسایل متقلبانه مقدم بر تحصیل مال باشد.

اگر الف ، اموالی به ب بدهد تا برای او نگهداری کند و متعاقبا” ب با توسل به مانورهای متقلبانه از پس دادن آن خودداری کند ، عمل او خیانت در امانت است نه کلاهبرداری زیرا ابتدا مال تحصیل شده و بعد فرد به مانور متقلبانه متوسل شده است.

قانونگذار وسایل تقلبی را تعریف نکرده و به طور کلی می توان گفت که وسایل تقلبی شامل انواع مکر ، خدعه ، حیله و تقلب است.

شروع به کلاهبرداری نیز جرم بوده و عبارت است از توسل به وسایل متقلبانه برای بردن مال غیر.حتی چنانچه معلوم شود مرتکب در صورت اتمام جرم ، به نتیجه موردد نظر خود یعنی تحصیل مال نمی رسید ، باز هم عمل او شروع به کلاهبرداریست.